Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Post Type Selectors

Kansen knelpunten en uitdagingen

Tijdens de ontwikkeling van het wandelnetwerk ontmoeten we veel enthousiasme. Maar er klinken soms ook andere geluiden

Tijdens de ontwikkeling van het wandelnetwerk ontmoeten we veel enthousiasme. Mensen vinden het leuk dat er mogelijkheden komen om te wandelen in de eigen omgeving en plannen voor lokale ommetjes liften mee op het succes van het wandelnetwerk. Er ontstaan weer gesprekken over de beleefbaarheid en toegankelijkheid van het landschap en het brengt mensen in beweging. 

Maar ook horen we wel eens andere geluiden. Weerstand ervaren we bijvoorbeeld bij agrariërs door angst voor afval of honden, eigenaren over wiens grond we gaan, maar ook een aanwonende die vreest dat het drukker gaat worden of jagers die verstoring vrezen van hun jachtgebied. Op deze pagina proberen we uit te leggen wat wij ervaren en wat we kunnen doen om mogelijk negatieve effecten te verzachten.

Rechten

Hoe zit het eigenlijk met rechten en toestemmingen? Het Recreatieschap maakt samen met bewoners een plan voor het wandelnetwerk. Overal waar we over gronden gaan van overheden, particulieren of natuur beherende organisaties vragen we toestemming. De enige paden in het landelijk gebied zijn vaak de schouwpaden van het waterschap, omdat het landelijk gebied tegenwoordig minder versnipperd is en grotere intensieve percelen kent. Wij vragen iedereen toestemming en ook de waterschappen. Toestemming is vaak geen probleem, omdat schouwpaden voor iedereen toegankelijk zijn is. Ook de natuurbeherende organisaties ondersteunen het netwerk met de restrictie dat we hoofdzakelijk over de bestaande routes lopen. Ook particulieren vragen we altijd toestemming. Toestemmingen zijn altijd weer zonder opgaaf van reden in te trekken. De eigenaar zit er dus niet aan vast, maar we vragen wel om ons twee maanden de tijd te geven om een andere route te zoeken.

Groep loopt langs het water
Toegang tot schouw en koeienpaadje

Kruising van schouwpad en koeienpad

Waar de boer toestemming heeft van het waterschap om zijn vee over een dam en schouwpad van weiland naar weiland te brengen, denken we mee over oplossingen om mens en dier te scheiden, zodat beide er geen last van hebben. Een draad die door een voorbijganger wordt losgehaald en niet goed wordt teruggehangen, geeft natuurlijk gedoe en is ongewenst. Op het plaatje hiernaast een oplossing waar dier/mens en stroom goed geleid worden zonder dat er iets mis kan gaan. 

Honden

Hoewel we als Recreatieschap over de schouwpaden het netwerk mogen aanleggen, ervaren we soms weerstand. Met name honden worden als een probleem gezien. Er zijn vier onderwerpen die worden genoemd: verstoring van het vee, afval in de wei, ontlasting in het voer waardoor het oneetbaar wordt en ontlasting in het voer welke Neospora zou veroorzaken. Met name de laatste horen we vaak. Neospora is een gevaarlijke parasiet. De belangrijkste overdracht gebeurt van moeder op kalf, maar er is een kleinere kans dat er besmetting optreedt van hondenontlasting naar koe. Dit betreft wel altijd honden die de parasiet binnengekregen moeten hebben. Als er al een hond zorgt voor besmetting van Neospora is het vrijwel altijd de hond van een boerderij, de linkjes geven meer informatie. De kans dat een hond van een wandelaar Neospora bij zich draagt en overbrengt is vergeleken met andere twee oorzaken zeer klein. Het valt dus gelukkig wel iets mee met de hond van een wandelaar die deze ziekte overdraagt. Maar ontlasting in de wei en verstoring van vee blijven ongewenst en een goede relatie tussen burger en boer zeer gewenst. Wat we als Recreatieschap wel doen, is langs de netwerken waarschuwen voor afval en ontlasting en vragen aan de wandelaars om de honden aan de lijn te houden. Hiervoor blijven we aandacht vragen, ook via andere kanalen. De ervaring is ook dat met name de plaatselijke ommetjes veel door baasjes met hun hond gelopen worden. Het netwerk verder van de kernen wordt met name gelopen door wandelaars zonder hond. 

Noeaspora waarschuwingsbord 'Waakt u met ons mee? Onze koeien kunnen ziek worden van hondenpoep"
Jongen ruimt (zwerf)afval op

Afval en verstoring

Een andere reactie die we tegenkomen, is de vrees voor afval en verstoring van de rust. Wandelaars zijn vrijwel allemaal relatief rustige mensen en natuurliefhebbers. De ervaring is dat er meer afval wordt meegenomen door deze groep mensen dan dat er wordt achtergelaten. Afval wordt meestal achtergelaten door andersoortige recreanten. Helemaal garanderen dat er geen afval wordt achtergelaten, kunnen we niet, maar de ervaring leert dat het op het netwerk zeer sporadisch voorkomt. Zeker buiten de plaatselijke ommetjes om.

Verstoring van de natuur en het wild

Een enkele keer horen we dat mensen de wandelaar vrezen voor de verstoring van het jachtgebied of het wild dat zich ergens langs het water of in een bossingel ophoudt. Nederland is een vrij dichtbevolkt land en dat zorgt ervoor dat we elkaar regelmatig in het vaarwater zitten en daar een weg in moeten zien te vinden. Het valt niet te ontkennen dat een wandelaar langs het water bijvoorbeeld eenden of ganzen kan verstoren en dus treedt er inderdaad verstoring van het jachtgebied op. Wel is het zo dat deze gebieden meestal verder van de dorpskernen af liggen en er hier dus weinig wordt gewandeld; dit zijn meer verbindingsstukken. Daarnaast lopen de wandelaars meestal niet in de schemerige uurtjes wanneer de jacht plaatsvindt. Natuurlijk luisteren we naar bezwaren en in sommige gevallen kunnen we een andere route kiezen, maar soms zullen we in elkaars vaarwater zitten.

jagers

Wij ervaren dat meer dan 90% van de mensen enthousiast is over het wandelnetwerk. We hopen dat bovenstaande uitleg enkele zorgen en vrees wegneemt van hen die wel zorgen hebben. Heeft u nog vragen of wenst u aanvullende informatie dan horen we dat graag.

Bent u benieuwd welke netwerken er al liggen en welke concept netwerken er gepland zijn dan kunt u hier kijken: https://georsdrenthe.icdn.nl/publiek/. De ‘concept netwerken’ zijn concepten. Deze worden altijd samen met lokale mensen, vaak verenigingen, doorgenomen en aangepast aan de lokale belangen en ideeën. Deze zijn dus nog niet definitief.

Ga naar de inhoud